หนังสือเล่มโปรด สิงหา-กันยายน ๒๕๕๑

 

 

  ร้อยตรีหญิง ศิริญรัตน์ ไชยศรีหา
  บรรณารักษ์ แผนกห้องสมุด
  กองส่งเสริมบำรุงความรู้
  กรมยุทธศึกษาทหารบก

 












  


 



 







   
   

ผู้อ่านที่เคยอ่าน "หนังสือเล่มโปรด" คงคุ้นๆกับนามปากกา "ดาริกามณี" เพราะเธอคือผู้หนึ่งที่ส่งเรื่องราวเกี่ยวกับหนังสือเล่ม
โปรด  "The Reader" และ  " เท่าดวงอาทิตย์ " มาแนะนำผู้อ่านได้อย่างน่าอ่าน น่าสนใจ และน่าจะทำให้หลายคนที่ชอบอ่าน
หนังสือแนวเดียวกันนี้ นึกอยากหาหนังสือทั้งสองเล่มนี้มาอ่านกันบ้าง  เกิดความสงสัย และอยากรู้ขึ้นมาทันทีว่า " ดาริกามณี "
คือใคร เป็นบรรณารักษ์หรือไม่ใช่ ..


สองวันต่อมา อีเมล์ฉบับหนึ่งส่งมาที่นิตยสารเพื่อแจ้งเพิ่มที่อยู่ห้องสมุด แต่ข้อความตัวอักษรภาษาไทยอ่านไม่ได้ มีแต่
เบอร์โทรศัพท์ที่เป็นตัวเลข ..กดเบอร์ไปที่ห้องสมุดและขอเรียนสายบรรณารักษ์เพื่อจะแจ้งว่า..ข้อมูลที่อยู่ห้องสมุดที่ส่งมา
ให้อ่านไม่ได้นะคะ .. ก่อนจะวางสายกันไป ..เราได้ที่อยู่ห้องสมุดเรียบร้อย แถมด้วยความประหลาดใจเพราะ บรรณารักษ์ ที่
กำลังคุยด้วยคือ 
" ดาริกามณี "  จากอีเมล์ที่อ่านไม่ได้ฉบับนั้น กลายเป็นเรื่องราวน่าสนใจที่อ่านได้ เรื่องของบรรณารักษ์
นักเขียนอีกท่านหนึ่ง  ขอนำมาฝากผู้อ่านกันในฉบับนี้ค่ะ .. 


                                                         
ดาริกามณี


                     " ดาริกามณี มาจาก ชื่อ ดาวดวงแก้ว ดาริกาแปลว่าดาว มณี แปลว่าแก้ว ซึ่งเป็นชื่อของ ดาวงดวงแก้ว หรือในชื่อภาษาอังกฤษว่า “Arcturus”หรือ ดาวยอดมหาจุฬามณี เป็นดาวฤกษ์ที่สังเกตได้ง่าย มีความสว่าง
ปรากฏอันดับ 4 ของท้องฟ้า อยู่ห่างจากโลกประมาณ 37 ปีแสง มีเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 25 เท่าของดวงอาทิตย์
คำว่า "อาร์คทุรุส" หมายถึง "คนเลี้ยงหมี" (The Bear-keeper) โดยคนเลี้ยงสัตว์ หรือคนเลี้ยงหมีนี้ จะเดินตามหลัง
กลุ่มดาวหมีใหญ่ (Ursa Major) และกลุ่มดาวหมีเล็ก (Ursa Minor) ไปรอบๆ ขั้วฟ้าเหนือตลอดเวลา อันนี้เป็นที่มาของ
ชื่อ และที่ใช้ชื่อนี้เพราะชอบความหมายของชื่อ ค่ะ "

                     " จบปริญญาโท บรรณารักษศาสตร์และสารนิเทศศาสตร์จาก มหาวิทยาลัยบูรพาค่ะ ที่เลือกเรียน
สาขานี้เพราะชอบอ่านหนังสือและชอบเขียน ตอนนั้น (สมัยปริญญาตรี) คิดว่าเรียนสาขานี้จะได้อ่านหนังสือดีๆ ได้ตลอด
เวลาเลือกมาแล้วก็ไม่ผิดหวังนะคะ เพราะได้รู้ทุกเรื่องเกี่ยวกับหนังสือ ตั้งแต่เรื่องการผลิตกระดาษ การทำหนังสือ จน
กระทั่งทำอย่างไรที่จะเก็บข้อมูลให้ได้ผลในการนำมาใช้มากที่สุด สนุกดีค่ะ "

                      " เริ่มเขียนหนังสือครั้งแรกตอน ม. ต้นค่ะ เขียนความเรียง แล้วก็เรื่องสั้นส่งนิตยสาร อย่างเช่น
ทรายวัยหวาน วัยน่ารัก เธอกับฉัน แต่ตอนนี้บางเล่มก็ไม่มีแล้ว อย่าง ทรายกับวัยหวานก็หายไปตามยุคสมัย แล้วต่อมา
ก็เขียนเรื่องสั้นต่อเนื่องอยู่ระยะหนึ่ง ส่งประจำที่ วัยน่ารัก รวมๆ  แล้วก็สามสิบกว่าเรื่อง ส่วนใหญ่จะเป็นแนววัยรุ่น เป็น
ความรักใสๆ พออายุมากขึ้นหน่อยก็มาลองเขียนแนวดราม่า ส่งสกุลไทย ขวัญเรือน แต่ส่วนใหญ่ไม่ค่อยได้ตีพิมพ์หรอกค่ะ
มือไม่ถึง ^^ แต่ก็ชอบเขียนเรื่องสั้น เพราะรู้สึกว่าตัวเองเขียนเรื่องสั้นได้ดีกว่าเขียนนิยายค่ะ "

 

" หนังสือเล่มแรก ที่ได้ตีพิมพ์ชื่อ รักข้ามรั้ว ใช้นามปากกาว่า หญ้าเจ้าชู้ ค่ะ เรื่องนี้เป็น
เรื่องของชายหนุ่มพนักงานบริษัทเอกชนที่จับพลัดจับผลูต้องมารับผิดชอบชีวิตสุนัขตัวโปรด
ของพี่สาวซึ่งย้ายไปอยู่ต่างประเทศ เพราะพี่สาวบอกว่าถ้ายอมรับเลี้ยงดูหมาจะยกบ้านให้
ด้วยความเห็นแก่ได้ของชายหนุ่มก็เลยตกลงปลงใจเลี้ยงหมาที่ชื่อโบราณมากว่าศรรัก และ
หมายใจว่าสักวันจะเอาไปปล่อยวัด .. ส่วนนางเอกเป็นนักเขียนโฮมออฟฟิศ ทำงานเกี่ยวกับ
การเขียนทุกอย่าง ไม่ว่าจะเขียนหนังสือ เขียนบทความ เขียนบทหนัง หรือทำโฆษณาเธอ
เลี้ยงหมาเหมือนกัน และเพราะหมาของพระเอกกับหมาของนางเอกเป็นสามีภรรยากัน ทำให้
เกิดเรื่องราววุ่นๆ ขึ้นในชีวิตของทั้งสองคน เรื่องนี้ทางช่อง 7 กำลังนำไปสร้างเป็นละครอยู่
ค่ะ
คิดว่าต้นปีหน้าน่าจะได้ดูกัน "
 

" สำหรับผลงานเขียนทั้งหมด ก็มี

                    - รักข้ามรั้ว ใช้นามปากกา หญ้าเจ้าชู้ สำนักพิมพ์ไฟน์บุ๊คส์ 2550

                    - ลุ้นสุดฤทธิ์พิชิตรัก ใช้นามปากกา หญ้าเจ้าชู้ สำนักพิมพ์ไฟน์บุ๊คส์ 2551

                    - ปีกแห่งฝัน ใช้นามปากก ดาริกามณี สำนักพิมพ์ Come On พิมพ์ปี 2551

                     

                    - รวมเรื่องสั้นอยากบอกใครคนหนึ่งซึ่งรักมาก หลายคนเขียน เล่มนี้เขียน 2 เรื่อง ใช้นามปากกา
นางฟ้าใจน้อย ปีที่พิมพ์ ราวๆ 2548 (จำไม่ได้) 

                    - รวมเรื่องสั้น ขณะหนึ่งของความคิดถึง เล่มนี้เขียน 3 เรื่องใช้นามปากกา ศิรัฐ สำนักพิมพ์ปีกฝัน
ปีที่พิมพ์ 2549
                    - รวมบทความในหนังสือชื่อ จดหมายถึงหมา ใช้นามปากกา หญ้าเจ้าชู้ เล่มนี้ก็เขียนร่วมกันหลาย
คนค่ะ
                    - รวมบทความในหนังสือชื่อ เขียนความดีที่หัวใจ ของ ส.ส.ส. เรื่อง วันที่ห้า เด็กไร้ตาและ พลุ
ไฟ
ใช้นามปากกา  ดาริกามณี เล่มนี้ก็เขียนร่วมกันหลายคนค่ะ

                    - เขียนบทความ web line ในนิตยสารคอมพิวเตอร์ทูเดย์ (ดาริกามณี) เมื่อสองสามปีก่อนค่ะ
 
                    - และเรื่องสั้นในนิตยสารบ้างประปราย เขียนเรื่องสั้นแล้วให้เพื่อนๆ เอาไปพิมพ์รวมเล่มเป็นฤดูกาล
พิเศษ เช่น กลุ่มนิ้วกลมแฟนคลับ คือเพื่อนๆ ที่เป็นนักอ่าน เป็นแฟนคลับของนักเขียนชื่อนิ้วกลม เจ้าของหนังสือ โตเกียว
ไม่มีขา น่ะค่ะ ก็เอาเรื่องสั้นไปรวมเล่มจำหน่ายหารายได้ให้การกุศล อันนี้ก็มีบ่อยๆ เหมือนกัน
                   
                            
                     
                   

                     จริงๆ แล้วมีอีกเยอะค่ะ เรื่องสั้นที่เขียนตอนนี้ก็ราวๆ 60 เรื่อง แต่ใช้นามปากกาเยอะเกินไป คือ เมื่อ
ก่อนเขียนแล้วส่งไปตามนิตยสารนี่จะไม่ค่อยจำนามปากกาตัวเองค่ะ คิดอะไรได้ก็ใส่ชื่อนั้นลงไป เพราะคิดว่านามปากกา
ไม่สำคัญเท่าเนื้อหา บางครั้งเลยต้องรอให้เล่มวางแผงแล้วไปเปิดดูถึงได้รู้ว่า อ่อ เราเองนี่นา, ต่อมาก็ค่อยๆ เหลือชื่อ
น้อยลง ตอนนี้ที่ใช้ก็วนเวียนกันอยู่สามสี่ชื่อ เช่น ศิรัฐ, หญ้าเจ้าชู้, ดาริกามณี, Chelie M. Harn Cooper แล้วก็ ปีขาล-
2810 ค่ะ หลายคนที่รู้ๆ กันจะชอบล้อ ว่าเป็น “แม่พลอยร้อยชื่อ” แต่ต่อให้ใช้ชื่อไหนก็ไม่ดังซักที สงสัยเพราะมีหลาย
ชื่อมากเกินไป คิดว่าไม่นานจากนี้จะใช้ชื่อใดชื่อหนึ่งแล้วค่ะ คอยติดตามต่อไปนะคะ "

                   
 
                    " กว่าจะเป็นหนังสือแต่ละเล่ม ใช้เวลาเขียนตอนแรกก็นานค่ะ เรื่องรักข้ามรั้ว นี่ไม่คิดว่าจะเป็นเล่ม
ได้ด้วยเพราะเขียนเอามัน ตอนแรกเขียนแล้วเพลิน สนุก เพราะใช้พระเอกเป็นตัวดำเนินเรื่องแล้วก็เขียนแนวละครซิทคอม
คือจบในตอนแต่เรื่องราวก็ดำเนินไปเรื่อยๆ ให้ลุ้น แล้วที่สำคัญคือ ภาษาที่ใช้กับมุกขำๆ ที่ใส่ลงไป ทำให้เขียนไปขำไป
มาดูอีกที เรื่องนี้ก็ราวๆ สองปีค่ะ

                    ส่วนเรื่องต่อมาคือ ลุ้นสุดฤทธิ์พิชิตรัก อันนี้เขียนราวๆ 8 เดือน รูปแบบคล้ายๆ กับรักข้ามรั้วแต่เนื้อหา
ก็ต่างกัน เพราะมีประสบการณ์จากเล่มแรก เลยเขียนเล่มนี้ได้เร็ว ส่วน ปีกแห่งฝัน เรื่องนี้ 12 ปีค่ะ นานมากแล้วก็
แก้บ่อยด้วยแต่เรื่องนี้ชอบมาก ชอบเพราะใช้ภาษาเขียนที่เป็นภาษาเขียนจริงๆ ภาษาวรรณกรรม แตกต่างจากสองเล่ม
แรก เหมือนคนละคนเขียน แต่เรื่องนี้เป็นตัวเองในอีกมุมหนึ่ง เรื่องนี้ส่งประกวดเซเว่นบุ๊คส์อะวอร์ดด้วยค่ะ และตอนนี้ก็มี
อีกเรื่องที่ยังไม่ตีพิมพ์ แต่ก็อยู่ระหว่าแก้ไข คือ ภารกิจรักพิทักษ์เธอ เรื่องนี้เกี่ยวกับอาชีพที่ทำอยู่ปัจจุบันค่ะ "
 

                   " สิ่งทียากที่สุดเหรอคะ... การผูกเรื่องให้ดำเนินต่อกันไปได้เรื่อยๆ จนจบค่ะ เพราะบางทีเราวางพล็อต
ไว้อย่างหนึ่ง แต่พอเขียนจริงๆ มันจะมีโน่นนี่นั่นค่อยๆ มาเพิ่มเติม หรือบางทีก็มีตัวละครมาเพิ่มก็ต้องสร้างสถานการณ์ขึ้น
มาอีกให้ตัวละครมีบทบาท และน่าติดตาม พอเขียนเรื่องจบแล้วก็ไม่แน่ว่าจะได้พิมพ์หรือเปล่า บางทีเขียนเสร็จไปแล้ว
สองสามเดือนก็ยังไม่กล้าส่ง ต้องกลับมาอ่านใหม่ แก้ใหม่ อีกหลายครั้ง บางทีเขียนไปแล้วหยุด ถ้าจะเขียนต่อก็
ต้องกลับมาอ่านใหม่ตั้งแต่ต้นเพราะไม่งั้นอารมณ์ของตัวละครจะไม่ต่อเนื่อง แต่มันจะเป็นไปตามอารมณ์ของคนเขียนแทน
เวลาเราเขียนนิยายสักเรื่อง บางทีต้องถอดใจใส่ความรู้สึกเพื่อเป็นตัวละครตัวนั้นให้ได้ เพื่อที่ว่าผู้อ่านจะได้เชื่อในตัวละคร
ตัวนั้น อย่าง รักข้ามรั้วนี่ดีใจมากที่คนอ่านหลายคนเชื่อว่าคนเขียนคือผู้ชายจริงๆ เพราะใช้พระเอก (เกื้อ) เป็นตัวดำเนิน
เรื่อง

                    มีเรื่องที่ยังเขียนไม่จบอยู่เรื่องหนึ่งค่ะ “ภารกิจรักพิทักษ์เธอ” อันนี้เขียนยาก เพราะเป็นเรื่องเกี่ยวกับ
ทหารหน่วยรบพิเศษที่ไปเรียนด้านการถอดรหัสทางทหารมา แล้วมีผู้ก่อการร้ายต้องการตัวในการเข้ารหัสข้อมูล
ข่าวกรองทางทหาร ถึงจะเขียนเป็นแนววัยรุ่น วัยทำงานอ่านกัน แต่เนื้อหาก็ค่อนข้างเป็นเรื่องเฉพาะด้าน คือคนทั่วไป
ถ้าไม่ศึกษา ค้นคว้าก็จะไม่รู้ เพราะถึงแม้ไม่ใช่ข้อมูลปิดแต่พอไม่เปิดเผยในที่สาธารณะแล้วเราหยิบเนื้อหาบางส่วนมาใช้
ประกอบการเขียนนิยาย ก็กลัวว่ามันจะไม่ค่อยเหมาะ แต่ถ้ามองในมุมของ “นวนิยาย” ซึ่งก็คือเรื่องแต่ง ถ้าไม่คิดเล็กคิด
น้อย หรือคิดมากไป ก็ไม่น่ามีปัญหา ตอนนี้เลยยังกล้าๆ  กลัวๆ ไม่กล้าส่ง ต้องแก้ไขอีกสักนิดก่อนค่ะ "

                    " ขั้นตอน...ก็...พอเขียนเสร็จแล้วแก้ไขคำผิด คำถูก คิดว่าทุกอย่างสมบูรณ์แล้วก็ส่งสำนักพิมพ์ สำนัก
พิมพ์ที่ส่งอยู่ตอนนี้ก็คือไฟน์บุ๊คส์ค่ะ ไม่ได้เขียนประจำหรอกนะคะ รู้สึกว่าที่นี่โอเคที่สุดในการส่งผลงาน แต่ก็ไม่ได้ปิด
โอกาสตัวเองนะคะ เพราะไม่ได้หมายความว่างานของเราจะได้ตีพิมพ์ทุกชิ้น ถ้าเรื่องไหนไม่ตรงกับคอนเสปท์ของสำนัก
พิมพ์เค้าก็ไม่พิมพ์ค่ะ ต้องเลือกเรื่องที่ส่งให้เหมาะกับสไตล์ หรือแนวของสำนักพิมพ์ซึ่งแต่ละที่ก็ไม่เหมือนกัน

                    มีเรื่องสั้นเรื่องหนึ่งที่เขียนแล้วเพื่อนๆเอาไปรวมเล่ม เป็นเรื่องที่มีตัวเอกเป็นบรรณารักษ์ แต่เป็นเรื่องสั้นที่ออกแนวอินดี้นิดหนึ่ง อ่านแล้วเข้าใจยากค่ะ (มีคนบอกมาอย่างนั้น) แต่นำมาฝากให้ผู้อ่านกันด้วยค่ะ "

 

 

  

 


LibrarianMagazine.com